Cais do Avesso · A Laje · Oryginał portugalski
A Mangueira
oryginały w brazylijskim portugalskim
Todo fim de tarde,
ele desenrola a mangueira no quintal.
Prende a ponta no ombro
e sobe sem pisar nos degraus molhados.
A água chega fraca no começo.
Cospe ar, bate no cimento.
O cimento escurece
onde o jato passa.
O vapor do dia sobe junto.
Ele molha até a beirada,
sem pisar no meio.
A sola deixa marcas atrás dele.
No terceiro dia, a mangueira dobra no canto.
A água para.
Ele desce dois degraus
e solta a dobra com o pé.
Lá embaixo, o jantar bate panela.
Uma criança chama da janela.
Ele responde sem largar a ponta.
A água escorre pelo cotovelo.
No sétimo dia,
uma faixa seca antes das outras.
Ele volta sobre ela duas vezes.
O sol já saiu do quintal.
No oitavo, ele sobe sem a mangueira.
Passa a palma no cimento.
Tira a mão depressa.
Limpa a mão na bermuda.
Cais do Avesso · A Laje · Tłumaczenie
Wąż
Tłumaczenie · A Mangueira
Pod koniec każdego popołudnia
rozwija wąż na podwórzu.
Zarzuca końcówkę na ramię
i wchodzi, omijając mokre stopnie.
Na początku woda płynie słabo.
Prycha powietrzem, uderza w cement.
Cement ciemnieje
tam, gdzie przechodzi strumień.
Żar dnia unosi się razem z nim.
Polewa aż do krawędzi,
nie stając pośrodku.
Podeszwy zostawiają za nim ślady.
Trzeciego dnia wąż załamuje się w rogu.
Woda staje.
Schodzi dwa stopnie
i prostuje zagięcie stopą.
Na dole obiad stuka w garnkach.
Dziecko woła z okna.
Odpowiada, nie puszczając końcówki.
Woda spływa mu po łokciu.
Siódmego dnia
jeden pas schnie przed pozostałymi.
Wraca do niego dwa razy.
Słońce wyszło już z podwórza.
Ósmego wchodzi bez węża.
Przesuwa dłonią po cemencie.
Szybko cofa rękę.
Wyciera ją o szorty.
