Os Vergalhões — Betonijzers, A Laje

Track 09 · A Laje · Betonijzers

Os Vergalhões

De jaren gaan voorbij rond de blote staven: wasgoed, roest, vliegers, regen en kinderen op het dak. De originele Braziliaans-Portugese pagina blijft beschikbaar via de PT-link.

Spotify · Os Vergalhões
Cais do Avesso · A Laje · Portugees origineel

Os Vergalhões

Braziliaans-Portugese originelen

Doze ferros apontam para o céu da laje.
As pontas têm alturas diferentes.
Ela passa com o cesto de roupa.
Uma ponta arranha o plástico.

No primeiro verão,
a ferrugem só mancha a ponta.
Depois desce um dedo por ano.
A chuva deixa riscos no concreto.

Ela amarra o varal no primeiro vergalhão.
Testa o nó com o peso do corpo.
No outro lado, prende numa coluna.
A linha fica baixa no meio.

Os lençóis torcem no vento.
Uma fronha solta o pregador.
Ela corre antes que caia na rua.
A fronha fica presa no terceiro ferro.

Uma pipa enrosca no fio do poste.
O menino do vizinho puxa a linha.
A rabiola bate nos vergalhões.
A linha arrebenta.

No inverno, ela enrola jornal nas pontas
quando as crianças sobem.
O papel molha e cai.
A ferrugem aparece de novo.

Ela recolhe os lençóis antes de escurecer.
Solta o varal do primeiro ferro.
As pontas ficam livres.
Os ferros continuam apontando.
Cais do Avesso · A Laje · Vertaling

De betonijzers

Vertaling · Os Vergalhões

Twaalf betonijzers wijzen vanaf het dak naar de lucht.
De uiteinden staan op verschillende hoogten.
Ze loopt voorbij met de wasmand.
Eén punt krast over het plastic.

In de eerste zomer
kleurt de roest alleen de punt.
Daarna kruipt hij elk jaar een vinger omlaag.
De regen laat strepen op het beton.

Ze bindt de waslijn aan het eerste ijzer.
Test de knoop met haar lichaamsgewicht.
Aan de andere kant bindt ze hem aan een kolom.
De lijn hangt laag in het midden.

De lakens draaien in de wind.
Een kussensloop verliest de knijper.
Ze rent voor hij op straat valt.
De sloop blijft aan het derde ijzer hangen.

Een vlieger raakt verstrikt in de draad van de lantaarnpaal.
De buurjongen trekt aan het touw.
De staart slaat tegen de ijzers.
Het touw knapt.

In de winter wikkelt ze kranten om de punten
als de kinderen naar boven gaan.
Het papier wordt nat en valt.
De roest verschijnt opnieuw.

Ze haalt de lakens binnen voor het donker.
Maakt de lijn los van het eerste ijzer.
De punten staan vrij.
De betonijzers blijven wijzen.